www.mudanyamudanya.com


KUM SAATY


Üç yyldyr çölü, kumu, yazan
?airlerin hiçbiri;
yazmady, duyurmady, beyazla?my?
iskeletlerin ter ve tuzla yykanmy?
a?army? ?afaklarda yüzdü?ünü...
Ve asla kendilerinden çykmady ecel
ça?yran kum saati...
Tahayyülleri kytty; zorlamadylar zorluklary.
Develeri yoktu ki tökezlemedi!
uykusu gelen atlaryn ayaklary kilitlenmedi...

Kum okyanusunun sa?yr kulaklaryna;
fysyldamady bakalit tespihlerin tok sesi.
Ölü do?an çöl ?iirlerine eklendi bir yenisi...
Ölümlüleri anmady, anlamady hiçbir kuzgun,
kemiklerini parlatmady ayaz geceler,
geveze akbabalar,
zamanyn söylediklerini duymady sanyrym hiçbiri:
– Ders olsun size, ya?anmamy? günleri
zamanyn çölü yuttu, getiremezsiniz geri.
– Ders olsun size, yuvarlanan, savrulan
kumlar de?il, ömrünüzdü!

Ey ölümlü Ynsano?lu;
zamandan vareste de?ilsin.
Zamandan ba?ymsyz de?il; ne kum,
ne çöl, ne de kum saati!

Kumyaka, 4 Temmuz 2002
Bursa, 10 Ocak 2003

İhsan ÜREN