İnsan tutkusudur, ona benzer
Yaşken güneşle dağlar gezmiş...
Yorgun gelmiş bir kedidir insan
hayatı yinelemekten.
Kalbine koy, uyuyakalır
Tırnakları gevşer,
mırıltısı damlar damardan
Unutur bazen kurutulduğunu
Bu var ya, bu tutku,
her gece kazana atılır rüyasında
Sabah, acı da pıhtılanır.
Esirlerden
alınma kandan böyle bir huy geçmiş
Akşam, açılır ansızın bir
rüzgarla tutkunun arka kapısı
Yalnızlık aç bir kedi, girer içeri
